It was twenty years ago today

Speurend in de archieven, op zoek naar materiaal om deze site mee te vullen, deze poging tot overzicht, kom ik ook dingen tegen die ik eigenlijk al wel weer een beetje vergeten was. Zoals deze barokke koning. De koning zonder kroon. Een voorstelling met de Theaterwerkplaats Alkmaar, naar schatting in 2006. It was twenty years ago today, zogezegd. Het was een bewerking van het gelijknamig kinderboek van Marianne Busser en Ron Schröder. Ik moet er wel bij zeggen dat ik daar nu, jaren later, pas achter kom, sorry daarvoor. Waar ik dan trouwens wel ook meteen achter kom, is dat de titel inmiddels ook gekaapt is door Levina van Teunenbroek, die het zonder gêne toevoegde aan haar serie titels met zonder erin. Enfin, beter goed gejat dan slecht verzonnen, luidt het cliché.

Op de tuin

Het blijft maar januari. Er komt geen einde aan, lijkt het wel. Heel soms trek ik de stoute laarzen aan en neem een kijkje op de tuin, maar erg lang blijf ik er dan meestal niet hangen. Het is er koud en ja, troosteloos, toch wel een beetje. Terwijl ik er juist kom voor troost. Maar goed, je moet er wat van maken. En, je bent kunstenaar of niet, vandaag was dat deze tijdelijke mixed media installatie van een terracotta bloempot, een aardewerken schaal en ijs.

Dierbaren

 

Met vriendin en collega Conny bezocht ik het Stedelijk Museum Alkmaar, waar zij nog nooit geweest was. Dat was op zichzelf al een goede reden om eens te gaan. We kwamen vooral voor de tentoonstelling Dierbaren, van Emo Verkerk. Wat een zeer bescheiden tentoonstelling bleek te zijn, in een zeer bescheiden bovenzaaltje. Maar reuze sympathiek. Woorden die op Emo Verkerk misschien ook wel van toepassing zouden kunnen zijn, maar dat weten we niet want we kennen hem niet persoonlijk. Zijn werk oogt in elk geval erg vriendelijk en liefdevol. Vrolijk. Precies wat we nodig hebben in deze bange tijden. Allebei verlieten we het zaaltje met de wens zó te kunnen schilderen. Waarmee we niet bedoelden hoe razend knap en Rembrandtesk het allemaal was, maar veel meer het zorgeloze, het vrije, en het lak hebben aan perfectie. Nog te zien t/m 8 februari van dit jaar.

Voorlezen

Op de scheurkalender las ik vandaag dat het de voorleesdagen zijn. Dat brengt mij terug naar het jaar 2013, dat zelfs het Jaar van het voorlezen was. Het jaar waarin ik samen met Judith Koning elke week een voorleesfilmpje maakte, meestal een stopmotionfilmpje, onder de naam Poëzinema. Ik las één van mijn versjes voor, we maakten honderden foto's en zaten vervolgens samen uren aan de keukentafel een filmpje te monteren. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat het monteren voornamelijk het werk van Judith was, ik zat daar vooral bewonderend naast. Maar goed, vandaag is dus een goede dag daar even aan terug te denken. Wie meer dan dit ene filmpje wil zien vervoege zich bij Poëzinema op de YouTube, want daar staan ze nog altijd allemaal.

Bericht aan de lezer

Wanneer u deze site bezoekt op uw telefoon zou ik u aanraden de internetversie te kiezen. Dat kan onderaan. Dan ziet het er, volgens mij in elk geval, een stuk beter uit dan in de wat armoedige mobiele versie. U krijgt de rechterkolom er gratis bij en bovendien is de navigatie naar de verschillende pagina's daar overzichtelijker en eenvoudiger.

Smeekbede

Al struinend in de digitale archieven, op zoek naar materiaal om met dit nieuwe blog een soort van overzicht te geven van wat ik dan nog meer doe, behalve de was en de afwas en de bedden opmaken, ter vervanging van de website die ik daar eerder voor had maar die binnenkort door omstandigheden uit de lucht gaat, kwam ik ook deze tegen. Een samenwerkingsprojekt met Conny Kruithof, die de tekeningen maakte. Ik schreef de verzen en deed de grafische vormgeving. Leek me voor vandaag de dag wel toepasselijk.

Warrelknoest

Jaren geleden maakte ik hier, op deze plek, precies dezelfde foto, zo ongeveer. Ik schreef er een stukje over op mijn weblog en kwam er al doende achter dat dit verschijnsel Warrelknoest genoemd wordt. Of Maserknol. Het is tot op heden het meest gelezen, of in elk geval het meest aangeklikte stukje op mijn weblog. Waarom weet ik niet. Een boom met een bierbuik, heet het.

2026